[moni.ada]

protea napisał/a:

Trzeba sobie radzić na różne sposoby. Każdy szuka zapomnienia w tym co lubi :) Niestety są tez takie osoby, którym trzeba pomóc. Natomiast jedno jest pewne, nie można w życiu niczego żałować i trzeba żyć tak jakby aktualny dzień był waszym ostatnim. Nie przejmować się, robić to na co ma się ochotę zawsze i wszędzie, ale nie krzywdząc przy tym innych, oraz czerpać z życia garściami. Co z tego że kiepsko zarabiamy, że musimy się użerać z ludźmi w pracy, mamy problemy w życiu osobistym, uczuciowym.. Kto ich nie ma. Każdy, naprawdę nie ma takiej osoby która nie miałaby problemów. Moja rada. Do przodu, życie jest krótkie. Stres i problemy zawsze będą. Trzeba nauczyć się z tym żyć. Zresztą teraz są wakacje i trzeba się cieszyć :) Ja pewnie je spędzę w pracy, ale słuchajcie weeeekeeendy będą moje :) pozdrawiam

Zgadzam się z Twoim podejściem do tematu.Dodałabym tylko,że czasem warto skorzystać z pomocy specjalisty,jak już nas wszystko dookoła wnerwia ,drażni i przeszkadza,żeby....nie robić też niechcący,nieświadowie naszym "stresowaniem się " krzywdy sobie i naszym bliskim,bo to w życiu różne formy potrafi przybierać.

[leelo]

ja ostanio dostałam wścieklizny (ale to dosłownie zaczęłam dyszeć z wściekłości i musiałam się zdrowo namęczyć, żeby to ogarnąć) jak mi autobus zwiał. wkurzyłam się na ludzi, którzy stali na przystanku. za moim autobusem jechał następny w inną stronę i oczywiście fala ludzi, którzy wylegli spod wiaty zablokowała mi ścieżkę sprintu do mojego. i to tak skutecznie, że na nic się zdały słowa "przepraszam" i łokcie, choć tamten autobus nie dobił nawet do przystanku jeszcze a niektórzy z tych ludzi nawet nie wsiedpli to tego drugiego autobusu, tylko wyleźli spod wiaty i zablokowali przejście ot tak, nie wiadomo czemu - bezmyślni...

wkurza mnie takie bezmyślne zachowanie - stanie ciele pod drzwiami, ale nie wsiada i blokuje wstęp innym, a jak niechcący ją potrącisz, to cię jeszcze ofuknie.

nie mam zatem żadnego sposobu na stres. piję melisę od dwóch tygodni, ale to nic nie daje. potem się dziwić, że ludzie wariują od stresu jak ten bombiarz z krakowa...

[ewelynka69]

Na stres polecam wycieczkę do lasu i duuuużo krzyku, zwierzyna leśna może zrozumie:)

[leelo]

ewelynka69 napisał/a:

Na stres polecam wycieczkę do lasu i duuuużo krzyku, zwierzyna leśna może zrozumie:)

byle nie w zimie, bo miś wyrwany z zimowego snu niekoniecznie będzie łaskawy -- albo zabrać słoiczek miodku, żeby go ugłaskać

[ewelynka69]

leelo napisał/a:

ewelynka69 napisał/a: Na stres polecam wycieczkę do lasu i duuuużo krzyku, zwierzyna leśna może zrozumie:) byle nie w zimie, bo miś wyrwany z zimowego snu niekoniecznie będzie łaskawy -- albo zabrać słoiczek miodku, żeby go ugłaskać

To prawda :)
Ale krzyk od zawsze był świetną terapią dlatego można się odstresować także na polanie, na łąkach :)

[aagnieszkaa1]

A na stres przedślubny jakie macie rady?

[moni.ada]

Mieć świadkową chichotkę ,nie będiesz miała czasu na stresowanie się,conajwyżej popłaczesz się ze śmiechu:) Żartuję.Na poważnie ,można wziąć jakiś preparat uspokajający ziołowy z apteki i łykać.
Chociaż szczerze powiem,że ciężko mi zrozumieć taki rodzaj stresu,toż to euforia radości i szczęścia ,dzień młodych.Jeżeli się kochacie i chcecie być razem ,to dlaczego się macie ślubem denerwować?Cała ceremonia i przygotowania to tylko dodatki.Dla gości jesteście najważniejsi i najpiękniejsi.Nie ma co się przejmować ,że coś tam może po drodze nie wyjść,kelnerzy zapomną o sokach na stół,czy kierowca się lekko spóźni,albo świadek coś przeoczy....To są szczegóły techniczne.Życzę wiele śmiechu radości i ..otaczaj się ludźmi dla których to są sprawy do załatwienia,a nie problemy do rozwiązywania.Ja się na swoim ślubie nie denerwowałam i jeszcze spałam dzień wcześniej spokojnie,jakby to był zwykły dzień.Po prostu się cieszyłam,że nareszcie jest!

[aagnieszkaa1]

Ślub, ślub, ślub :) Raz się nie stresuję a raz to mi serducho mocno wali :) Wiadomo ślub kościelny bierze się raz w życiu. Zawsze jak się było małą dziewczynką to się człowiek zastanawiał jak to będzie wyglądał jego ślub? Kim będzie mąż? No i teraz zbliża się już ta chwila... To już w tą sobotę...
Ale stres mniejszy czy większy zawsze będzie. Od samych przygotowań głowa boli. Tyle tego jest.
No i życie po ślubie się zmieni... Ja tu się skupiam na sukni ślubnej, torcie itp. a tutaj trzeba pomyśleć jak to będzie po ślubie...
Ale najważniejsze, że wiem, że tego chce :)
Jeszcze kilkaset godzin i będzie po wszystkim...
A pamiętam jak miałam ponad półtora roku do ślubu. Ten czas tak szybko leci....

[pati]

Sama frajda :) Wlaśnie sam efekt tkwi w tych przygotowaniach :)