[milenka]

Ja rodziłam naturalnie. Cała akcja porodowa trwała ok 30 minut, mój mąż był przy tym obecny.Nigdy nie zapomnę jego podziwu dla mnie, za moją siłę, wytrwałość. Jeśli ma się wybór to polecam jak najbardziej poród naturalny, to nie jest wcale takie straszne

[soffie]

Wiem,że jeśli napiszę to co uważam wiele osób może mnie zaatakować ale ja wolałabym cesarkę i nie dla tego,że jest taka moda.Ale nie wyobrażam sobie urodzić dziecka własnymi siłami.Strach dla mnie jest taki wielki,że nie zaplanowałabym ciąży gdybym nie była pewna,że mogę mieć cesarkę.Boję się z wielu powodów.Chociaż moja mama mi powtarza,że to nic strasznego,że urodziła 4 dzieci bez żadnych problemów.Nie ma rozstępów ani niczego takiego to ja się tak boję,że nie umiem tego opisać.I sama nie wiem dlaczego.To przykre ale prawdziwe:/jak czytam jakie kobiety są odważne to je podziwiam mnie sam fakt ciąży przeraża.Ehh...

[Paulinaa]

soffie napisał/a:

Wiem,że jeśli napiszę to co uważam wiele osób może mnie zaatakować ale ja wolałabym cesarkę i nie dla tego,że jest taka moda.Ale nie wyobrażam sobie urodzić dziecka własnymi siłami.

też skrycie wolalam ciecie cesarskie ;]
natura potraktowala mnie wyjatkowo laskawie. kiedy obudzilam sie w nocy i poczulam lekkiie skurcze postanowilam isc dalej spac. po dwoch godzinach obudzilam sie zjadlam sniadanie i pojechalam do szpitala. akcja porodowa trwala ok.4 godziny i oczywiscie bylo to bolesne. Bylam strasznie przemeczona, ale dalam z siebie wszystko.
po porodzie lezalam na sali z dziewczyna ktora miala cesarke i nie mogla sie z bolu ruszyc i teraz z perspektywy czasu mysle ze cesarskie ciecie w moim przypadku byloby najgorsza rzecza. serce by mi pekalo gdybym nie mogla wziasc malego na rece po porodzie.

[awangarda1]

Osobiście jestem i zawsze byłam za porodem naturalnym . Jesteśmy tak stworzone , że nie powinnyśmy sprzeciwiać się naturze No chyba, że jest koniecznoś. Swój poród wspominam miło W sumie na porodówce byłam 1,5 godz. a cała akcja porodowa trwała 20 min.

[ Dodano: 2010-01-14, 13:38 ]
Soffie nie ma się czego bać Ja również ogromnie się bałam ale etap ciąży jest wspaniałą rzeczą ktorej nie da się opisać Zapominasz o bólu jak tylko zobaczysz swoje bezbronne maleństwo.

[leelo]

moja koleżanka poszła pod nóż bo stwierdziła, że ona się nie będzie wysilać. zaszła w ciążę tak jakoś i w ogóle do całego tematu podchodziła tak raczej na odczepnego, oczywiście brzuch jako taki obnosiła z dumą (a miała się czym pochwalić, zero jakichś żylsk, bardzo ładny brzuszek miała). zrobiła cesarkę, zlała temat i ma teraz synka już dwa latka ma młody. przez to, jak podchodziła do całego tematu w ciąży myślałam, że dzieciak będzie miał przesrane, że nie będzie się nim zajmowała tylko wynajmie sobie pięć nianiek na zmiany ale pomyliłam się - po urodzeniu mało go nie zje, wszystko z nim robi, czasem tylko bierze nianię na nocki, bo już wróciła do pracy i czasem potrzebuje się przespać a maluch wariuje i nie daje spać

[Paulinaa]

leelo napisał/a:

przez to, jak podchodziła do całego tematu w ciąży myślałam, że dzieciak będzie miał przesrane, że nie będzie się nim zajmowała tylko wynajmie sobie pięć nianiek na zmiany ale pomyliłam się - po urodzeniu mało go nie zje

tak naprawde wszystko zmienia sie po ciazy, gdy juz sie zobaczy dziecko.
ja przed ciaza bylam skupiona na studiach i na pracy.
nie lubialam dzieci, nie chcialam. ciaza miala byc zaplanowana na wiek podchodzacy ok. 30 wtedy kiedy bede juz niezalezna finansowo i osiagne juz co nie co pod wzgledem zawodowym.
ciaza zjawila sie nnagle i niespodziewanie. bylam na dwoch kierunkach studiow i zaczynalam sie niezle rozkrecac zawodowo. bedac w ciazy pracowalam do 5-6 miesiaca ciazy i z wielkim bolem w sercu poszlam na odpoczynek. chcialam pracowac jak sie da najdluzej, ale sie nie dalo
dopiero gdy zjawil sie na swiecie nasz maly kurczaczek to docenilam to, ze moge sobie z nim lezakowac w lozku ;]